Czas zacząć żyć inaczej. By mieć spokój w sercu i suche oczy. Poza tym zawsze marzyłam by mieszkać sama, w kawalerce z pięknym widokiem na park albo Wisłę. Jeszcze nie czas. Teraz po prostu potrzebne mi, by ktoś się do mnie czasem odezwał, gdy będę się dystansować wobec mojej rodziny i życia, które minęło. Boję się. Muszę pamiętać o czym marzę. Chcę spełniać marzenia, by kiedyś siedzieć na balkonie, patrzeć na wodę albo zieleń i pisać przy herbacie książki zwane literaturą wysoką ;)Na razie moje życie skute jest lodem, lecz wszystko to minie...
Dry your eyes, Face the dawn
Life will go on
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz